شلمچه

كجايند مردان بي ادعا !؟

Thu, 21 Aug 2008 01:02:00 GMT

سومين جشنواره تقدير از توليد کنندگان محتواي
عرصه مقاومت شهريورامسال مصادف با ماه مبارک
رمضان و هفته دفاع مقدس برگزار خواهد شد.جهت
ثبت نام روي عکس بالا کليک کنيد.

حاج همت افتخارش ميراندا خوردن با « به به تو » نبود ،
افتخارش آب كيوي خوردن در ليوان طلائي نبود ،
دهان حاجي محراب كلمات بود
لبهايش بال فرشته ها را بوسيده بودند
دهان حاجي رودخانه صلوات بود
و او روزي به همه گفت :
« من در پوتين بسيجي آب مي خورم »
و بعد هم گريه كرد
و گفتم حاجي چقدر بزرگ بود
چه خوب بود بعضي ها بشنوند و با خودشان خلوت كنند
من شاعر نيستم ، من يك بسيجي ام
اما حاج احمد متوسليان يك بسيجي شاعر بود
او زندگي اش شعر بلندي بود كه در قافيه فلسطين تمام شد
او آنقدر بزرگ بود كه همه اش سهم ما نمي شد
خدا قدري از بزرگي اش را به همسايگان مديترانه هديه داد
تا سرزمينشان را تطهير كنند
تا سربلندي را بياموزند
و از شهادت طفره نروند
و با عاشقي كنار بيايند
من يك بسيجي ام
نه چپم ، نه راستم ، نه راديكالم ، نه ميانه رو
من فقط يك بسيجي ام ...

*******************************************
پ . ن :
1- مطلب فوق از يك بسيجي گمنام نقل شده است (البته با تغييرات جزيي)
2- با توجه به سنگين بودن قالب قبلي وبلاگ و بنا به درخواست و توصيه دوستان اقدام به تغيير قالب نمودم .
لطفاً نظر خودتونو در مورد قالب جديد اعلام بفرماييد .
3- از همه عزيزان تقاضا مي شود جهت بهتر شدن وبلاگ به لحاظ محتوايي و شكل ظاهري حتماً اعلام نظر بفرمايند .

شهيد گمنام

Sun, 10 Aug 2008 23:22:00 GMT

آن روز
بگشوده بال و پر
با سر به سوي وادي خون رفتي
گفتي :
ديگر به خانه باز نمي گردم
امروز من به پاي خود رفتم
فردا
شايد مرا بياورند به شهر
بر روي دست ها
اما ؛
حتي تو را به شهر نياوردند
گفتند :
چيزي از او به جاي نمانده
جز راه ناتمام !
(زنده ياد قيصر امين پور)

روز پاسدار و روز جانباز

Sun, 03 Aug 2008 21:49:00 GMT

بنام خدا
باسلام به همه دوستان عزيز
حلول شعبان المعظم ، ماه رسول گرامي اسلام (ص) و ماه ورود به شهرالله را به همه تبريک عرض مي کنم . همچنين اعياد بزرگ و خجسته اين ماه عزيز ، ولادت بزرگ پاسدار اسلام ، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) روز پاسدار ، ميلاد جانباز و علمدار دشت کربلا ، حضرت ابوالفضل العباس (ع) روز جانباز ، ولادت زينت عبادت کنندگان ، حضرت زين العابدين (ع) و ميلاد سراسر نور و سرور بقيةالله الاعظم ،حضرت صاحب العصر و الزمان ، مهدي موعود (عج) را به همه عاشقان و ارادتمندان آن بزرگواران تبريک و تهنيت عرض مي نمايم .
در اين يادداشت بخشي از سخنراني شهيد گرانقدر مهندس مهدي باکري خطاب به پاسداران را بمناسبت روز پاسدار و يک جمله از حضرت امام (ره) و شعري را هم در ارتباط با روز جانباز تقديم حضور شما عزيزان مي کنم .
دوستان عزيز ! اطلاع از نظرات شما راهگشاي ما در ارائه مطالب بهتر و مفيدتر خواهد بود .

شهيد مهدي باکري در يکي از سخنراني هاي خود خطاب به برادران سپاهي :
« برادران ! تا بحال فکر کرده اند که يک پاسدار بايد چه خصوصياتي داشته باشد ؟ چگونه بايد کار کند ؟ چگونه بايد زندگي کند و چگونه بايد بميرد ؟ اينکه بعضي ها مي گويند : « لا يکلف الله نفساً الا وسعها ؛ ما مکلف به تکليفيم تا جايي که در توان داريم ». متأسفانه اين را درست معنا نمي کند .
به نظر حقير در مورد پاسدارها « توان » اين نيست که يک روز از صبح تا شب کار کنيم ، عمليات انجام دهيم و بعد خسته شويم و به اين آيه پناه آوريم ، بلکه معني « توان » اين است که پاسدار بايد آنقدر کار کند که از بي خوابي و خستگي چرت بزند ، بيدار که شد دوباره کار کند تا جايي که از حال برود و نقش زمين شود و اگر دوباره به هوش آمد به کار ادامه دهد . نيروهاي ستادي هم همينطور مثلاً پاسداري که در پرسنلي کار مي کند وقتي مي تواند بگويد « در حد توان خود کار کرده ام » که آنقدر با قلم و کاغذ و خودکار کار کند که ديگر چشمانش نبيند .»
منبع : حماسه هاي بي نشان ص 131

« من دست يک يک شما پيشگامان رهايي را مي بوسم و مي دانم که

اگر مسئولين نظام اسلامي از شما غافل شوند در آتش دوزخ الهي

خواهند سوخت »
قسمتي از سخنان حضرت امام خميني (ره) در حضور جانبازان عزيز

« جانباز »

جانبازان ياوران رهبرند

در جمل ، در نهروان با حيدرند

نامشان حک شده در تاريخ عشق

چون که آنان فانيان رهبرند

از تمام عارفان بالاترند

چون که آنان جان نثار رهبرند

نور تقوا در نگاه و رويشان

از تمامي سران ، آنان سرند
علي الواريان

ياد ياران

Sun, 27 Jul 2008 11:32:00 GMT

السلام اي خاکريز جبهه‌ها
نام سبز تو عزيز جبهه‌ها
السلام اي آتش خمپاره‌ها
السلام اي جسم پاره پاره‌ها
السلام اي عشق‌بازان صبور
السلام اي خاک گرم بدر و هور
روي خاک لاله‌ها پرپر شدند
بچه‌هاي کاروان بي‌سر شدند
نام تو پر شور از نام شهيد
سبز شد گام تو با گام شهيد
آه اينجا خاک تو از ياد رفت
لحظه‌هاي پاک تو از ياد رفت
ما که غرق زندگاني بوده‌ايم
دور از بحر معاني بوده‌ايم
ما فقط بر سينه و سر مي‌زنيم
کاش روزي تا خدا پر مي‌زديم
ما کجا آن خاک نوراني کجا
ما کجا آن دشت روحاني کجا
ما کجا و خيمة صحرا کجا
ما کجا و گرية شبها کجا؟
مي‌شود تا آسمان‌ها پر کشيد
مي شود آيا شهادت را خريد؟
مي‌شود با هر شقايق راز گفت
بال و پر وا کرد و از پرواز گفت؟
مي‌شود آيا دوباره مست شد
بار ديگر بي‌سر و بي‌دست شد
کاش مي شد داغ‌ها را ياد کرد
نام سرخ لاله را فرياد کرد
اي خدا اين خفته را بيدار کن
لحظه‌اي از عشق برخودار کن
عشق بيدار است پس بيدار شو
با شهيدان خدايي يار شو
آنچه مي‌بينيد هرگز عشق نيست
حال مي‌گويم برايت عشق‌ چيست
عشق يعني « حاج همت »، « باکري »
عشق يعني « رستگار » و « باقري »
عشق يعني « قاسم دهقان » ما
عشق يعني « مصطفي چمران » ما
عشق يعني پر زدن با « بردبار »
« مصطفي گلگون » ما شد روي دار
عشق يعني چون « علمدار » شهيد
عشق يعني مثل « عمار » شهيد
عشق يعني مثل « خوش سيرت‌» شدن
رهسپار وادي غربت شدن
عشق يعني مثل « طوقاني » شدن
موج ناآرام و طوفاني شدن

سفري بي بازگشت !

Sat, 05 Jul 2008 23:31:00 GMT

كاغذ در دست حاج احمد بود و گرماي لذت بخش دستهاي او ،نامه را نوازش مي‌داد. سفير تقاضاي ديدار با حاج احمد را كرده و او را به بيروت فرا خوانده بود. چهاردهم تيرماه 1361 بود. صبح زود همه آماده حركت شدند. حاج احمد، آقا تقي «راننده»، كاردار سفارت و كاظم اخوان «عكاس». هر چه به حاجي اصرار كرديم كه به جاي او برويم قبول نكرد. مي‌گفتند محله‌هاي سفارت نشين در محاصره اسراييلي‌هاست و ممكن است به سفارتخانه‌ها حمله كنند. حاج همت خيلي تقلا كرد، اما نتوانست حاجي را از رفتن منصرف كند. گويي به جايي فرا خوانده شده بود و به هيچ وجه قصد نداشت آن دعوت را رد كند. در پاسخ به اصرارهاي ما گفت: «توكلتان به خدا باشد. هر چه مشيت خدا باشد، همان مي‌شود. خدا نگهدارتان ...» خورشيد پر توان تير ماه به وسط آسمان رسيده و با تمام قوا نور مي‌افشاند، حاج احمد زير گوش آقا تقي گفت: «چيزي به اذان نمانده ما را جايي مي‌رساني كه نماز بخوانيم؟» آقا تقي با شوخي گفت: «چشم قربان، الساعه.» كاردار سفارت سرش را از پنجره بيرون برد و گفت: «كمي جلوتر يك پست بازرسي است و بعد بيروت، ديگر راه زيادي نمانده، خدا كند اينها مزاحم نشوند.» كاظم در حالي كه دوربينش را آماده مي‌كرد، گفت: «از اين تروريست‌ها هر كاري بر مي‌آيد.» ماشين به تابلوي ايست بازرسي رسيد و توقف كرد. كاردار سفارت پياده شد و سعي كرد كه توضيح بدهد اين يك ماموريت ديپلماتيك است اما بي فايده بود. هر چهار نفر را از ماشين پياده كردند. پس از بازجويي بدني آنها را مجبور كردند تا دستهايشان را روي سر بگذارند و به ستون يك به راه بيافتند. حاج احمد لبخند عجيبي به لب داشت، به تقاضايي كه از خدا كرده بود فكر مي كرد، به پيرمرد نوراني داخل حرم و به آرزويش كه به تحقق مي‌پيوست. او در دست شقي‌ترين آدم‌ها اسير شده بود. عكاس دلش مي‌خواست آن لحظه را ثبت كند اما ديگر نه فرصتي، نه ديداري و نه بازگشتي. ديگر هيچ كس آن قامت رشيد را نديد.

پي نوشت :
- بالاخره وبلاگ شلمچه بعد از مدتي وقفه بخاطر ادامه موج نگارش نامه اي به شهدا ، بروز شد و مثل هميشه منتظر نظرات و انتقادات شما دوستان عزيز مي باشد .
- چهاردهم تير ماه سالروز به اسارت درآمدن حاج احمد متوسليان و همراهانش بوسيله مزدوران رژيم صهيونيستي در لبنان بود .
- عليرغم سپري شدن ربع قرن از در بند شدن چهار ديپلمات ايراني و نقل و قول هاي ضد و نقيض از وضعيت آنان ، متأسفانه به دليل ضعف دستگاه ديپلماسي كشورمان ، سرنوشت آن عزيزان همچنان در پرده ابهام مي باشد .
- دوستاني كه علاقمند به نگارش نامه اي به شهدا هستند مي توانند خبر نگارش نامه خود را در پست قبلي اعلام تا نسبت به قراردادن لينك آن در وبلاگ اقدام شود .
- دوستان عزيز ! وبلاگ غربت شلمچه با فعاليت دوباره وبلاگ شلمچه به كار خود ادامه خواهد داد و شما عزيزان مي توانيد از مطالب هر دو وبلاگ استفاده نماييد . لازم به ذكر است از اين پس نظراتي كه به موضوع مطلب مرتبط نباشد عمومي نخواهد شد و بصورت خصوصي باقي خواهد ماند .
- در خاتمه از همه شما دوستان در اين ماه مبارك رجب التماس دعا دارم .